Rozprawa dotyczy przekaźnikowo-impulsowych układów regulacji ekstremalnej, zwanych czasami układami krokowymi. Te układy są szczególnie istotne dla regulacji ekstremalnej procesów produkcyjnych ze względu na ich prostotę konstrukcji, dużą pewność działania i możliwość sterowania obiektów o dużej bezwładności. W chwili obecnej liczba przemysłowych zastosowań przekaźnikowo-impulsowych układów regulacji ekstremalnej jest jeszcze mała, jednak nie ma w ogóle teorii działania tych układów. Tę pracę można uważać za przyczynek do ogólniejszej teorii przekaźnikowo-impulsowych układów regulacji ekstremalnej. W pracy zbadano układy przekaźnikowo-impulsowe ustalone w pewnym możliwie najprostszym układzie mającym praktyczne znaczenie. Wykazano istnienie dwóch rodzajów drgań: prostych i złożonych. Podano warunki istnienia określonych drgań, sposób obliczania częstotliwości i amplitudy drgań prostych, analizę wpływu poszczególnych parametrów (nastaw) regulatora ekstremalnego na charakter drgań i metodę optymalizacji doboru parametrów regulatora ekstremalnego ze względu na minimum strat w procesach ustalonych. Celem pracy było wykrycie zasadniczych zależności, podanie sposobów projektowania oraz wytworzenie pewnych intuicji koniecznych dla konstruktora konkretnych układów, a także niezbędnych do określenia słusznego kierunku dalszych prac badawczych.
studenci
Analiza procesów ustalonych w pewnym przekaźnikowo-impulsowym układzie regulacji ekstremalnych. (PD-1962-01)
naukowcy
uczniowie
dziedzina nauk technicznych / elektronika (2011)
układy krokowe
przekaźnikowo-impulsowy układ regulacji ekstremalnej
Instytut Badań Systemowych PAN w Warszawie
transmitter-impulse extreme control system
stepper systems
production processes control
regulacja procesów produkcyjnych