Rozprawa analizuje zagadnienie rozdzielności dwóch zbiorów w przestrzeni wielowymiarowej. W zaproponowanym algorytmie zrezygnowano z optymalności hiperpłaszczyzny rozdzielającej na rzecz uniezależnienia się od wzajemnego usytuowania uwypukleń zbiorów. W pracy podano definicję algorytmu uczenia elementu progowego wraz z jego interpretacją geometryczną oraz przykładem działania. Przedstawiono sposób oszacowania złożoności algorytmu oraz metody badania rozdzielności liniowej zbiorów skończonych oparte o niego. Przeanalizowano strukturę układu uczącego realizującego rozważane metody oraz podano sposób wykorzystania omówionych metod do badania rozdzielności dwóch zbiorów hiperpowierzchniami z szerszej klasy niż hiperpłaszczyzny. Przedstawiono również możliwości wykorzystania proponowanych metod podczas projektowania urządzeń rozpoznających.
naukowcy
uczniowie
studenci
Dziedzina nauk inżynieryjno-technicznych / informatyka techniczna i telekomunikacja (2018)
Nieparametryczne metody klasyfikacji parametrycznej. (PD-1976-06)
zbiory rozdzielne
threshold element algorithm
algorytm elementu progowego
nonlinear separating surface
disjoint sets
nieliniowa powierzchnia rozdzielająca
Instytut Badań Systemowych PAN w Warszawie
separating hyperplane
hiperpłaszczyzna rozdzielająca